Ritverslagen 2018

Zaterdagen Groep I en Groep II

19-05 - Rondje Frederiksoord - 94 km

Het was een Rondje Frederiksoord, maar eigelijk zou het ook een Rondje Openstaande Bruggen kunnen heten. Onderweg vier (!) keer een openstaande brug.  Het was, om te beginnen, een grauwe, grijze en vooral frisse ochtend. In niets deed het denken aan de afgelopen periode met fraai, zonnig weer. Uiteindelijk 10 man die meegingen met het door Frits voorgestelde rondje Frederiksoord/Eesveen. Het tempo richting Zwartsluis zat er meteen goed in. Richting Beukers ging het zelfs nog harder en zaten we op enig moment op tempo 35. Bij Beukers aangekomen een openstaande brug (1). Stoppen dus. Hier werd aangegeven dat het tempo te hoog lag en besloten drie man een eigen rondje te gaan rijden. Richting Doosje werd het tempo in de overgebleven groep van 7 man ook iets teruggeschroefd. Bij Doosje aangekomen ging het linksaf richting Nijeveen. Daar werden wat klinkers meegenomen in het parcours. Via Kolderveen, Kolderveense Bovenboer en Nijeveense Bovenboer kwamen we uit bij Havelterberg. Qua beklimming stelt deze berg eigelijk helemaal niets voor, makkie dus. Op weg naar Darp kwamen we een kolonne Land- en Range Rovers tegen. Hadden blijkbaar ergens een treffen. Na Darp bij Havelte ging het linksaf om zo in, volgens Albert, het meest noordelijke puntje van onze route, Frederiksoord, uit te komen. Ook daar ging het linksaf naar Eesveen. Daar aangekomen ging het even mis in de route, de afslag naar De Eese werd gemist. Gelukkig werd dit heel snel hersteld. Door de fraaie Eese met z'n vele in bloei staande rodondenderons ging het met wat geslinger links-en rechtsaf naar Steggerda, Peperga, De Blesse, Blesdijke en Oldemarkt. De Weerribben stonden daarna op het programma. Om daar te komen eerst nog een stop voor de openstaande brug (2) in de Meenteweg. Ook dat hebben we weer overleefd. Dan door via Wetering naar Scheerwolde. Daar de N333 overgestoken om zo in Giethoorn uit te komen. Zeer bekend terrein dus. Dan door naar Zwartsluis, maar eerst nog een verplichte stop voor de openstaande brug (3) van Blauwe Hand. Dan Zwartsluis. Ondanks de recente verhoging van de brug over het Meppelerdiep bleek daar een zeilboot toch net te hoog en hadden we weer te maken met een openstaande brug (4). Tussen Zwartsluis en Hasselt liggen gelukkig geen bruggen die open kunnen, zodat we rond de klok van twaalf verder ongehinderd thuiskwamen na een mooi, maar fris rondje.

 

Na afloop kwam bij mij wel de vraag bovendrijven of we er goed aan hebben gedaan de vertrektijd voor zowel Groep I als Groep II op 08.30 uur te stellen. Zou het niet beter zijn om met Groep II weer te vertrekken op het oude tijdstip van 09.00 uur? Wie het antwoord weet, mag het zeggen.

                                                                     Rondje Frederiksoord

 

12-05 - Rondje Mariënheem - 102 km

Een mooie fietsochtend maar door vakanties, weekendjes weg en andere oorzaken slechts zes man aan het vertrek. Voor het vertrek kwam Wim E. zich in volledig tenue nog even keurig afmelden. Hij ging een rondje maken met z'n broer. Inmiddels had Frits voorgesteld een Rondje Mariënheem te gaan fietsen. Het zou een rondje zijn van ongeveer 85 km maar het werd, zo bleek achteraf, uiteindelijk een rondje van de slager. Iets meer kilometers dus dan gepland, namelijk geen 85, maar 102, 20% meer dus. Vorig jaar ongeveer dezelfde ronde gereden, maar toen kwamen we op maar 91 km uit. Maar goed getraind als we zijn leverden de extra kilometers geen probleem op.  Dalfsen was de eerste grote plaats na Hasselt die op onze route lag. Via de link onderaan dit verslagje kun je zien hoe daar naar toe werd gereden. Na Dalfsen ging het achter het station langs naar Heino om vandaar in Laag Zuthem uit te komen. Het leek zo alsof we al op de terugweg naar huis waren, maar er werd daar linksaf geslagen naar Liederholthuis. Deze keer geen rondje door het dorp, maar gewoon rechttoe rechtaan naar de afslag Duisterendijk om zo uit te komen bij Elshof. Ook dit dorp lag weer snel achter ons om vervolgens in Broekland uit te komen. Ook daar weer min of meer rechtuit naar het in dit geval het verst verwijderde punt van Hasselt te komen, Heeten. Via Heeten en Schoonheeten kwamen we uiteindelijk uit bij het doel van deze rit, Mariënheem. Ben je daar, dan weet je uit ervaringen in het verleden dat het een aantal kilometers rammelen over klinkers wordt. Soms hoort dat er echter bij en moet je dat gewoon accepteren. Na Mariënheem kwamen we uiteindelijk weer op wat bekender terrein uit want Rechteren verscheen op ons netvlies. Daarna werd dezelfde route als de week daarvoor (Bergentocht) gevolgd terug naar Hasselt waar we net iets voor de klok van twaalven aankwamen.

Mooi fietsweer, mooi rondje en mooi groepje.

                                                                      Rondje Mariënheem

05-05 – Bergentocht – 134 km

Een fraai zonnetje deed deze ochtend zijn uiterste best de temperatuur naar grotere hoogte te laten stijgen. Het was namelijk nog niet al te warm rond de klok van achten. Desalniettemin voor 11 van de 13 liefhebbers toch voldoende om in korte broek van start te gaan. Eén van de 13 vertrok zelf al met onbedekte armen! Dit is overigens de 3e zaterdag op rij dat we, steeds in iets andere samenstelling, met 13 man vertrekken. Deze ochtend ook een noordoostenwindje dat dan goed van pas zou komen op de terugreis. Helaas wisten we nog niet dat de wind iets zou draaien naar het noorden en nog wat zou aantrekken. Het zat niet mee dus. Over de Stenendijk en Gernerdijk ging het na het vertrek naar Zwolle om over de Vechtdijk bij Dalfsen uit te komen. Van daar ging het naar Vilsteren waar werd afgeslagen om uit te komen op de Dalmholsterdijk, de aanloop naar de eerste klim van de dag, de Lemelerberg. Die werd zoals gebruikelijk door iedereen weer in eigen tempo beklommen. Dan op naar de Luttenberg die qua klim iets korter en niet al te steil is en dus bijna in groepsverband kon worden genomen. Na de afdaling een wijziging in de route vergeleken met andere jaren. Na de afdaling ging het een stuk terug over de aanloop naar de Luttenberg om via de Vondervoortsweg en de Kathuizenweg uit te komen bij de Sanatoriumlaan. Dat betekende dat we deze nu gingen beklimmen, waar we andere jaren deze afdaalden. Zo kwam nu ook na deze klim de Hellendoornseberg vanuit Hellendoorn direct in de route in plaats van zoals andere jaren als één na laatste klim. Verandering van route doet fietsen, nietwaar? Dan de Tunnelweg af en op naar de Nijverdalseberg. Daar aangekomen werd iedereen weer vrij gelaten om de zogenaamde Toeristenweg in eigen tempo vice versa te nemen. Na deze ongeveer 20 km klimmen en dalen werd er verzameld bij het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer en werd er tijd gemaakt om een banaantje, koekje of iets anders versterkend te nuttigen. Inmiddels waren ook alle been- en armstukken verwijderd want dat kon gezien de temperatuur wel. Na de pauze weer terug over de Tunnelweg de Hellendoornseberg op waar, ook nieuw in de route, aan het einde van de weg linksaf werd geslagen in plaats van zoals andere jaren rechtsaf. Na iets meer dan een kilometer ging het nogmaals rechtsaf de Kathuizenweg op om zo aan de voet van de Sanatoriumlaan de route van andere jaren richting de laatste klim van de dag de Lemelerberg te nemen. Bij sommigen was inmiddels het beste er af, maar ook nu kwam iedereen boven en kon opgelucht aan de afdaling worden begonnen. Het zwaarste deel van de rit zat er op. Via Dalmsholte dan rechtstreeks naar Rechteren en via de Vechtdijk naar Zwolle (Berkum). Met gezwinde spoed vervolgens door Hearst, Genne, Holten en Steukel naar Hasselt, waar we rond 10 over half 1 moe maar voldaan (cliché!) onze rit beëindigden. Gesprint naar het plaatsnaambord werd er niet echt meer, maar dat is ook wel een beetje logisch na 134 km onder de banden te hebben laten doorglijden. Al met al weer een mooie Bergentocht verreden! Volgend jaar zeker opnieuw op het programma.

                                                                          Bergentocht

28-04 – Rondje Knobbel  en Nunspeet– 77 km/89 km

Zuidwestenwind en dat betekende voor deze ochtend dat het dan bijna onvermijdelijke rondje Knobbel als voorstel op tafel komt. De 13 aanwezigen kunnen hiermee wel akkoord gaan. Gerrit geeft voordat het voorstel ter sprake komt nog wel aan dat hij uiterlijk half twaalf thuis moet zijn. Dan moet hij maar wat harder fietsen geeft één van de anderen aan. Maar hij weet uit eigen ervaring dat met een rondje Knobbel half twaalf ruimschoots gehaald kan worden. In een mooi tempo wordt er over de Zwolse, later Hasselterdijk koers gezet naar uiteindelijk de oude IJsselbrug om zo de IJssel te kunnen oversteken en in het Gelderse Hattem uit te komen. Dan de eerste klimmetjes van de dag op de Veldweg en de Oranje Nassaulaan gevolgd door de Leemculeweg. Dan via de Kamperweg naar de hobbels in het landschap van de Nieuwe Zuidweg en de Zuidweg. Bij het naderen van de afslag van de Elburgerweg stelt Gerrit aan de groep voor om daar linksaf te gaan zodat ze wat extra kilometers via Nunspeet kunnen maken. Hijzelf gaat dan rechtsaf de Knobbel op om op tijd thuis te kunnen zijn. Dat ging dan wel lukken want het grootste deel van de terugweg stond de wind schuin achter. Mooi meegenomen dus. Iets over elven ging hij het Zwartewater over. De rest van de groep is, zo bleek uit alle Strava-registraties, inderdaad via Nunspeet gegaan. Of ze nog iets beleefd hebben in deze extra lus is op dit moment onbekend, daar valt dus niets over te schrijven. Volgende week zaterdag staat, ijs en weder dienende, de jaarlijkse Bergentocht op het programma.

                                                                         Rondje Knobbel  

21-04 – Rondje Lemmer – 103 km

Zonnetje, windje, korte broekentemperatuur, kortom wat wil je nog meer! Nee, korte mouwentemperatuur was het nog niet voor iedereen, maar dat werd het wel onderweg. Met 13 man vertrokken we een paar minuten over half negen voor een Rondje Lemmer. Vorig jaar groeide de groep onderweg aan van 10 tot 12 man, nu slonk de groep uiteindelijk tot 11 man. Maar daarover later meer. Ondanks de toch wat tegenvallende tegenwind bereikten we met één noodzakelijke stop in het Kuinderbos via Zwartsluis, Vollenhove, Blokzijl, Blankenham en Kuinre toch nog redelijk snel Lemmer. Grote vraag was bij het opdraaien van de Zeedijk aldaar of ook dit jaar Jan Kisteman daar weer op ons zou staan te wachten. Maar nee, helaas geen Jan deze keer. Met nog steeds tegenwind over de Grietendijk naar Schoterzijl en dan naar Slijkenburg. Net voor Slijkenburg linksaf de Pieter Stuyvesantweg op totdat we rechtsaf gingen het ooievaarsdorp Spanga in en daarmee het natuurgebied De Rottige Meente in. Net buiten Spanga zagen we in een weiland twee herten die toen ze ons zagen (en hoorden) op de vlucht sloegen. Zo kwamen we uit bij Ossenzijl waar, zoals bijna gebruikelijk, de brug weer ens vlak voor onze neus omhoog ging. Reden voor Henk Winkelaar om bij Kolkzicht het terras op te zoeken voor een bakkie. Johan Kodde sloot zich bij hem aan. Nadat de brug weer gestrekt lag gingen we daardoor met 11 man verder over de Hogeweg en via Wetering naar Scheerwolde. Op dit stukje van onze rit kwamen we diverse fietsgroepen tegen. Bleken de Tulpenrouterit vanuit Marknesse te rijden. Bij Scheerwolde werd koers gezet naar Giethoorn. De vrees dat het daar op het fietspad druk zou werd gelukkig niet beantwoord. Op een leeglopende bus met hoofdzakelijk moslima, die ons vriendelijk groetten en het fietspad snel vrijmaakten, was het (nog) vrij rustig op het fietspad richting Blauwe Hand. Ook de brug daar leverde geen oponthoud op en ook Zwartsluis konden we ongehinderd passeren. Net voor 12 uur kwamen we weer in Hasselt aan. Weer een geslaagde rit!

                                                                          Rondje Lemmer

14-04 – Rondje Nunspeet – 89 km

Vrijdag de 13e is in de volksmond een ongeluksdag. Sinds vandaag weten we ook dat zaterdag de 14e ook niet alles is. Onderweg 2x een sanitaire stop, 2x een stop wegens een lekke band, een valpartijtje en tot overmaat van ramp na het schrijven van een verslag op de website bij het aanklikken van de knop “Opslaan” alle verslagen plotseling verdwenen! Dankzij Roeline gelukkig de tekst van de verslagen t/m 07-04 weer terug kunnen krijgen zodat deze herplaatst konden worden.

Dan nu verder met de de rit. Negen man deze ochtend rond de klok van half negen aanwezig bij Het Teeuwland. Daarom maar weer als één groep van start. Frans D. was ook aanwezig met een gerepareerde ketting. Afgelopen maandagavond trapte hij z’n ketting bij het aanzetten na een bocht namelijk stuk. Omdat de wind zuidwest stond kwam als routevoorstel het bijna onvermijdelijke rondje over De Dellen uit de hoge hoed. Dat betekende langs de bekende route naar de oude IJsselbrug in Zwolle en dan naar Hattem. De Veldwegklim werd nog in groepsverband gedaan, maar na het opdraaien van de Oranje Nassaulaan viel de groep wat uit elkaar. Voordat de A50 werd overgestoken kwam alles echter weer bij elkaar. Kort na het oversteken van de A50 de 1e sanitaire stop van degene die altijd als 1e moet. Na deze korte stop via de Kamperweg over de Nieuwe Zuidweg en de Zuidweg naar de voet van De Knobbel. Het ging daar echter niet rechtsaf omhoog, maar om wat extra kilometers te maken linksaf richting Nunspeet. In Nunspeet werd deze keer eens niet de Elburgerweg opgedraaid maar ging het in een keer goed door als groep de Molenweg op te rijden. Net buiten Nunspeet de 2e sanitaire stop van degene die altijd als 1e moet. Hij had daar beter even mee kunnen wachten want een eindje verderop zag Steven een steen van ongeveer 10x10x10 cm pas op het laatste moment liggen en raakte deze nog net met zijn achterwiel. Gevolg, de 1e die in het punaiseklassement kon worden opgenomen. De steen was daar verloren door een agrarier ter plaatse die bezig was deze te verplaatsen. Hij kwam schuldbewust informeren of er schade was en als die er was hij deze uiteraard zou vergoeden. Het leek echter bij een lekke binnenband te blijven. Bryan gaf even een demonstratie bandje wisselen dus we konden al weer redelijk vlot opstappen. Bij Elburg aangekomen verplaatste de lucht in de achterband van Steven zich echter weer plotseling naar de verkeerde kant. Weer lek dus. Blijkbaar had de binnenband tussen de achterband gezeten en was daardoor weer lek geworden. Bij de vervanging van de achterband bleek bovendien dat er in het achterwiel een spaak was geknapt, waarschijnlijk als gevolg van de klapper op het halve hunebed. De stop werd door de toekijkers benut om wat historische bandenwissels de revue te laten passeren. Zoals de keer dat iemand aan een pas verwisselde band voelde of deze hard genoeg was en de band vervolgens spontaan knapte. De keer dat iemand na een bandenwissel het achterwiel verkeerd om wilde monteren. De keer dat iemand van z’n fiets sprong, verwoedt z’n achterwiel ging losmaken en tot 2x toe erop gewezen moest worden dat het toch echt z’n voorband was die lek was. Of de keer dat iemand bij een lekke band aangaf dat de groep het waarschijnlijk niet erg zou vinden als hij door zou rijden en vervolgens ongeveer een kilometer verder zelf met een lekke band kwam te zitten. De achteropkomende groep passerde hem vervolgens met de mededeling dat hij het waarschijnlijk niet erg zou vinden als de groep doorreed. Na deze reparatie ging het via Noordeinde naar Kampen. Nu stond er aan het begin van het tijdelijke fietspad tussen de Nieuwendijk en de Slaper een signaalpaal. De paal werd helaas, ondanks z’n functie, niet door Frans opgemerkt. Hij kwam hierdoor ten val, maar gelukkig omdat er op dat momen niet hard werd gereden, zonder gevolgen. Ter verontschuldiging van hem moet opgemerkt worden dat vanuit voorin de groep ook geen waarschuwing werd gegeven. De Molenbrug werd weer door iedereen zo snel mogelijk overgereden met als gevolg grote verschillen en het uiteen vallen van de groep. Bij de oversteek van de Zwolseweg was de groep weer compleet in konden we door de polder Mastenbroek richting Hasselt gaan. Op de Kerkwetering net na Mastenbroek zelf had Frans de pijp echt leeg en hij wilde die dan ook wel aan Maarten geven. Die was er echter niet bij dus moest hij zelf verder. Hij besloot de groep te laten gaan en het laatste stuk kalmer aan te doen. Klaas B. en Johan vd S. hebben hem hierbij bijstand verleend. Rond kwart voor 12 kwam het eerste deel van de groep weer in Hasselt aan.

                                                                       Rondje Nunspeet  

07-04 - Grensheuvelentocht - 138 km

Voor vandaag stond de Grensheuvelentocht vanuit Hardenberg op het programma. Helaas vanuit de fietsers maar zeer weinig belangstelling om hieraan deel te nemen. Slechts twee man, Wim Elshof en Gerrit ten Klooster, zijn 's ochtends rond 07.00 uur met de fietsen op de drager achter de auto vertrokken richting Hardenberg. Zij hadden er wel zin in. Mooi op tijd waren we in Hardenberg, maar we konden meteen inschrijven. Een (hoge) noodzakelijke oorzaak maakte dat we rond 08.00 uur onze carbon rossen bestegen. Qua kledingkeuze was het lastig. Bij het vertrek was het 6 graden (fris dus) en bij terugkomst 20 graden (warm dus). Helaas stond er ook een nogal behoorlijke zuid-oostelijke luchtstroming die voor de nodige weestand zorgde, later op de dag draaiend naar zuid. Vanuit Hardenberg ging het eerst een stukje langs de grens, maar daarna ging het Duitsland in. Al snel ging het echter weer Nederland in om uiteindelijk via allerlei wereldsteden bij het verste punt in de route, De Lutte, uit te komen. Overigens hadden we na Ootmarssum een pijl gemist, maar dankzij Google Maps kwamen we met één keer rechtsaf en dan linksaf weer op de juiste route terecht. Gezegd moet worden dat het allemaal qua verkeer vrij rustige wegen waren waarover de tocht ons voerde. Op de weg terug naar Hardenberg vlakbij Denekamp nog even een kleine oefening Parijs-Roubaix. Bij de Molen van Singraven, een fraaie watermolen, ligt namelijk een minder fraai stukje kasseien. Erg prettig voor mens en machine, maar niet heus. Via en om nog een paar wereldsteden kwamen we in het Duitse Lage en daar kwamen we er achter dat we een pijl gemist hadden en moesten we een aantal kilometers terug rijden. Kortom, zes extra kilometers leverde dit op. Het was even zoeken naar de Potterdiek maar we vonden de diek en zagen toen ook de pijl die we gemist hadden. Bij het opdraaien van de Koninkhoek weer eens een Finkers-moment. Ooit had hij het in één van z'n conferences over  "Toeval bestaat niet." Het zal dus wel geen toeval geweest zijn dat wij na het ronden van de bocht plotseling Jacob van Steenselen tegenkwamen op een gewone herenfiets op weg van Uelsen naar Ootmarssum. Dat bleek tijdens de korte stop die volgde. Na Itterbeck de eerste vlinder van het jaar gezien, vrolijk vliegend in de zon. Hoewel vlinder? Het was natuurlijk een Schmetterling, want we zaten nog in Duitsland. Na Wielen weer de grens over en op naar Hardenberg, het eindpunt van deze tocht. Al met al een heel fraaie tocht gereden met helaas wat teveel wind, maar ook enkel en alleen maar zonneschijn. En dat laatste maakt alles goed! Wil je weten welke wereldsteden we zoal gepasseerd zijn dan klik je gewoon op de onderstaande link en kun je het bekijken.

                                                                 Grensheuvelentocht

31-03 - Rondje Den Ham - 89 km

Hoewel het prima fietsweer was deze ochtend toch maar negen (!) fietsers aan het vertrek. Da's jammer. Waar alle fietsers blijven? Geen idee! Wellicht leeft het idee dat we maar met 1 groep fietsen, maar dat is niet zo.

Hoewel besloten is in in de bijeenkomst van de fietsers op 13-02 om beide groepen om 08.30 uur te laten starten, is het wel altijd de bedoeling geweest om in 2 groepen te fietsen. Maar als zich geen deelnemers voor Groep II melden wordt het lastig om in 2 groepen te gaan fietsen. Of is het tijdstip van vertrek toch te vroeg voor de mensen van Groep II? Wie het weet mag het ook nu weer zeggen. Dat kan via fietsen@trainingsgroephetzwartewater.nl

Over tot de orde van de dag, ons Rondje Den Ham. Hoewel het nog aan de koele kant was, was het wel zonnebrillenweer. De zon lachte ons namelijk vrolijk toe en een paar donkere glazen voor de ogen temperde het licht redelijk. In een mooi tempo werd vertrokken richting Nieuwleusen. Bij Nieuwleusen aangekomen was het de bedoeling de Buldersweg op te draaien. Dat werd echter wat laat aangegeven met als gevolg wat gebulder van achter uit de groep want het leidde tot bijna botsingen. Maar  alles kwam goed en vrolijk werd de tocht voortgezet. Zo kwamen we uit op het Westeinde om via Vinkenbuurt uiteindelijk de N48 te ondersteken om zo uit te komen op het Vierde Blok. Via o.a. De Belt (nee, niet Beltschutsloot, maar zo heet die weg nou eenmaal), Ommerkanaal, de Dwarsweg en de Schapendijk kwamen we zo uit bij De Bootsman. Nee, geen koffie+ deze keer, maar gewoon doorfietsen en de Coevorderweg ondersteken. Op naar Junne en dan de Beerzerweg links-rechts oversteken om zo vlakbij Den Ham uit te komen. Over het fietspad langs de Hammerweg ging het vervolgens richting Ommen. Daar kwamen we niet, want er werd afgeslagen naar Nieuwebrug. Sommigen kregen hierdoor de enge gedachte dat de Lemelerberg nog moest worden beklommen. Gelukkig voor diegenen ging het net na Nieuwebrug rechtsaf en bleef de berg links liggen. Zo kwamen we uit bij Laarbrug. Via Vilsteren, Rechteren en bijna Dalfsen daarna over de Vechtdijk naar Berkum. Daar de Kranenburgerweg en de A28 onderstoken en dan over de Doornweg en Verkavelingsweg rechtoe rechtaan naar Hasselt waar we rond half twaalf aankwamen. Mooi ritje! 

                                                                                     Rondje Den Ham

26-03 - Rondje Blokzijl - 53 km

Geheel ongebruikelijk, daarom ook geen verslag, maar een kort filmpje van Roeline van de maandagavond-fietsgroep!

                                                                             FILMPJE!

24-03 - Rondje Heeten - 89 km

Deze ochtend was het voorstel een Rondje Ossenzijl of een Rondje Heeten. Qua wind zou het eigenlijk niets uitmaken, want die was er eindelijk (!) eens een keer (bijna) niet. Omdat we Heeten voor het laatst vorig jaar april aangedaan hebben werd aan dit rondje de voorkeur gegeven. Bovendien ligt Heeten wat zuidelijker en daar zou het dan misschien wat heter zijn. Het was namelijk nog lang geen kortebroekenweer en ook een zonnebril was geen noodzakelijk attribuut. Blijkbaar was dit nog voor veel fietsers reden om thuis te blijven. Uiteindelijk stonden we met z'n zevenen bij Het Teeuwland. Louise Admiraal, Klaas Binnendijk, Frans Doorn, Wim Elshof, Albert Grolleman, Gerrit ten Klooster en Johan van der Stouw. Voordat we vertrokken vroeg Louise om wat clementie met het tempo, want ze had bijna nog niet gefietst en heren als we zijn, zeiden we daar rekening mee te zullen houden.

Goed, een Rondje Heeten dus. Wim zou onze TomTom van de dag zijn. Deze keer eens niet over de Stenendijk enz. naar Berkum maar gewoon over de Verkavelingsweg. Bij Berkum wel de Maatgravendijk en -weg op, maar net na de spoorwegovergang de Hooiweg op om zo via de Marshoek naar Hoonhorst te gaan. Na het nog slapende dorp Hoonhorst gepasseerd te zijn ging het rechtuit en kwamen we bij het Overijsselsch Kanaal uit. Dat het het Overijsselsch Kanaal was wist Wim te melden. Klaas vroeg zich namelijk af hoe het kanaal heette en Gerrit dacht "Kanaal", want we reden namelijk op de Kanaaldijk Noord. Deze uitleg leek Klaas in eerste instantie wel logisch. Aan de overzijde heette het overigens , hoe toevallig, Kanaaldijk Zuid. Over de Twentseweg gingen we onder Lemelerveld door en kwamen zo op Wolthaarsdijk Westzijde uit die dan ook weer langs het Overijsselsch Kanaal loopt. Op enig moment via een dam naar de overzijde van het kanaal en inderdaad, u raadt het al, reden we op de Wolthaarsdijk Oostzijde. Uiteindelijk kwamen zo na enige kilometers over klinkers gerammeld te hebben in Marienheem uit en konden we over nog meer klinkers door naar het verste punt in onze route, Heeten. Konden we aan de terugweg beginnen en ging het naar Broekland. Daar aangekomen kreeg Louise wat last van een been en volgde een korte stop. Omdat ze tijdens het fietsen last bleef houden is Wim haar gaan helpen door te duwen. Dit heeft hij met een paar korte aflossingen door Johan en Frans volgehouden tot Genne! Na Broekland was het Liederholthuis dat we passeerden en via Laag-Zuthem kwamen we uiteindelijk weer bij Berkum uit en ging het via de Verkavelingsweg huiswaarts. Op de Verkavelingsweg moest Louise noodgedwongen weer een stop maken. Gerrit besloot daarop bij Louise te blijven, zodat de groep door kon rijden. Iets later dan de groep zijn ook zij weer thuis gekomen. Al met al was het een mooie route die Wim ons voorgeschoteld heeft met voor een deel voor velen toch nog onbekende wegen en fietspaden.

De route bekijken (of downloaden)? Klik de link hieronder aan.

                                                                Rondje Heeten

                                                                        Elshof bijna in Elshof:

17-03 - 2 Provincientocht - 73 km

Temperatuur onder 0, gevoelstemperatuur -11 en windkracht 6 uit ONO. Wat wil je nog meer? Gelukkig sneeuwde of regende niet. Negen koele kikkers deze ochtend aan het vertrek, waaronder één jarige die dan ook hartelijk gefeliciteerd werd. We vertellen niet wie het was, maar als we het zouden vertellen dan zouden we vertellen dat het Klaas Binnendijk was.

Nu verder over de gemaakte rit. De rit die we zouden gaan doen was de 2 Provincientocht, georganiseerd door Swolland. Het vertrekpunt voor deze rit zou dan ook Zwolle zijn. Maar vanwege de de wind werd toch maar besloten de route in Hasselt op te pakken. Anders zouden we eerst naar Zwolle moeten, wel met de wind lekker schuin achter, om daarna weer langs Hasselt te komen, maar dan met wind tegen. Na afloop zouden we dan nog een keer vanaf Zwolle tegen de wind in terug moeten naar Hasselt. Maar niet doen dus. We vertrokken danook vanaf Het Teeuwland om bij de Stadsweg de route op te pakken. Via wat links- en rechtsafslagen kwamen we uiteindelijk via Baarlo in Staphorst uit. Na heel Staphorst te zijn doorgetrokken weer een aantal keren links en rechtsaf en zo kwamen we op de Vijverweg door het Staphorsterbos uit. Weer een aantal binnenwegen en zo ging het naar Ankum om daar over de stuw de Vecht over te steken. Zo kwamen we weer op erg bekend terrein. De route voerde ons vervolgens via Berkum, Bruggenhoek, Langenholte en de oude vuilstort Westerveld naar de Mastenbroekerbrug. Via die brug het Zwarte Water over en met een laatste krachtinspanning over de dijk naar Hasselt. Foei, foei, wat een woei! Of zoals Appie het verwoordde: "een knappe poeste wiend".

                                                                         2 Provincientocht

10-03 - Rondje Elburg - 85 km

Groep I

Zaterdagmorgen 10 maart vertrokken er 8 personen bij Teeuwland nl. Klaas Binnendijk, Jacob van Steenselen, Aart Pierik, Frans Doorn, Albert Grolleman, Wim Kanis, Johan Dunnink en Johan van der Stouw. Jacob stelde voor om via Berkum te fietsen over de voormalige vuilsnisbelt Westerveld om een rondje Elburg te fietsen. Wij vertrokken om 8.30 u als gezamelijke groep 1 en 2 richting Berkum over de Stenendijk. Het had de nacht ervoor geregend, dus wij wisten als wij straks weer thuis zijn dat er gepoetst moest worden. In het begin hadden wij een klein beetje regen, dat duurde maar even. Via Westerbelt ging het richting de oude IJsselbrug naar Hattem. Over de Leemcule bij Hattem ging het richting de Dellen. Bij de Dellen aangekomen viel de groep wat uit elkaar. Aart zat voor de eerste keer op de fiets, hij had wat moeite met de snelheid. Hierna ging het over de wel bekende Knobbel. Onderaan de Knobbel werd netjes op elkaar gewacht, zodat wij gezamenlijk weer verder konden richting 't Harde. Vanaf hier ging het naar Elburg, waar besloten werd dat Wim en Aart gezamenlijk verder fietsten in goed overleg met de rest van de groep. Wim nog bedankt hiervoor. Met zijn zessen werd de route vervolgd richting Kampen. Via Kampen gingen wij door de Mastenbroekenpolder richting Hasselt, waar wij om 11.30 weer aankwamen met 85 km op de teller en een gemiddelde van bijna 29 km. (Johan van der Stouw)

 

Groep II

Vanmorgen stonden er 8 mannen aan de start t.w. Johan van der Stouw, Wim Kanis, Aart Pierik, Jacob van Steenselen, Frans Doorn, Albert Grolleman, Johan Dunnink  en ikke. De temperatuur was behoorlijk beter,  + 12 graden dan de week ervoor met de openingsrit. Toch maar 8 deelnemers. Al snel werd er besloten met zijn allen te gaan en een rondje Elburg met een extra lusje te doen zodat wij rond de 90 km uit kwamen.Vertrek richting Genne, Verkavelingsweg, richting Agnietenberg en Westerveldse bos naar de Hasselterdijk. Dat was het extra lusje wat wij als eerste hebben afgewerkt. Daarna naar Hattem en de gebruikelijke route naar de Knobbel. Op de Zuidweg moest het tempo iets naar beneden want voor Aart was het zijn eerste ritje dit jaar en begon hij zijn benen al te voelen. De Knobbel over naar t’ Harde en vervolgens naar Elburg. In Elburg was Aart bijna leeg en besloot rustig terug te fietsen. Wim Kanis bleef bij hem zodat wij met zijn zessen verder gingen. Het tempo ging, met de wind gedeeltelijk in de rug, gelijk weer omhoog. Bij Kampen onder leiding van Johan Dunnink met snel tempo de brug op en via Mastenbroek weer terug naar het mooie Hasselt. 86 km. (Klaas Binnendijk)

03-03 - Rondje Vilsteren (opstartrit) - 63 km

Zo, de kop is er weer af! Omdat het de voorafgaande nacht nog als stevig zou vriezen, was besloten om niet om half negen maar om half elf te vertrekken en dan ongeveer twee uurtjes te gaan fietsen. Half elf, een mooi zonnetje maar een harde oosten wind (kracht 4/5) en nog een temperatuur van -5. Toch lieten zes ijskoningen (of ijskonijnen) zich hierdoor niet afschrikken en meldden zich bij Het Teeuwland. De zes waren: Henk Winkelaar, Klaas Binnendijk, Wim Jansen, Gerrit ten Klooster, Frans Doorn en Johan van der Stouw. Omdat de wind uit richting oost kwam kwamen we al snel tot de conclusie dat we ook eerst maar oostwaarts moesten gaan. Omdat de ijsbaan inmiddels ook al open was, ging het eerst naar de Stenendijk langs de ijsbaan om ons daar te laten zien. Want dit was natuurlijk uniek, er werd op natuurijs geschaatst en de fietsers begonnen aan het nieuwe seizoen. Daarna over de dijken richting Berkum, maar niet nadat we in Haerst een noodzakelijk stop moesten maken. Henk kreeg namelijk spontaan een bloedneus, maar dat kon gelukkig gestopt worden. Na Berkum deze keer niet over de Vechtdijk, maar over de Hooiweg, zodat we vlakbij Emmen uitkwamen om daar af te slaan naar Hoonhorst. De temperatuur wilde nog steeds niet stijgen en bleef schommelen rond -4/-5 en ook de wind werd maar niet moe. Maar elk nadeel heb z'n voordeel, want van het tegen de wind in fietsen kreeg je het wel warm. Van Hoonhorst ging het over de Diezerstraat, dus door het bos, naar Rechteren. Doel hiervan was om bij Vilsteren uit te komen en daar via de stuw de Vecht over te steken. Uiteindelijk kwamen we zo uit op het Oosteinde vlakbij Nieuwleusen. Eindelijk nu een een groot deel wind achter. Vlak voor de Hessenpoort ging het rechtsaf een fietspad op langs de Steenwetering en kwamen we uit op de Hermelenweg (parallel aan de A28). Daar linksaf om via het viaduct bij het tankstation Haerst de A28 over te steken. Voordat we bij het viaduct aankwamen zagen we dat in de waterplas De Markte een aantal ijsduikers hun hobby beoefenden. Ieder heeft zo z'n eigen hobby. Na de oversteek ging het rechtstreeks richting Hasselt, maar niet rechtstreeks naar huis. Het ging ook terug over de Stenendijk om bij de ijsbaan nog even een groepsfoto (bekijken) te laten maken (dank jongedame). Uiteindelijk stond er 63 km op de teller en hoewel het een koud en winderig ritje was hebben we er wel van genoten! Voor de fietsers die nu niet zijn meegeweest, volgende week zaterdag is er een nieuwe kans.

                                                              Rondje Vilsteren

Voordat we met nieuwe verslagen beginnen eerst een:

Terugblik op het fietsseizoen 2017

Het fietsseizoen 2017 ligt alweer enige tijd achter ons met voor velen de nodige kilometers in de benen.

Naast de gebruikelijke ritten waarbij waar we heen gaan pas iets voordat we vertrekken beslist wordt, toch een terugblik per maand op toch wat bijzondere rittten.

Maart

Zaterdag 4 maart werd iets na 9 na uur het fietsseizoen afgetrapt met maar liefst 21 man aan het vertrek.

Als seizoensopwarmer werd een Rondje Wezep gereden met als eindresultaat 59 km op de teller.

Op 18 maart reed Klaas Binnendijk als enige een Rondje Zwolle. Wegens regendreiging waren er geen andere belangstellenden. Voor Klaas werd dit een historische rit. Als enige van onze fietsgroep heeft hij die dag live de twee schoorstenen van de IJsselcentrale zien vallen.

April

De 1e twee zaterdagen werd er nog met een Groep I en een Groep II gereden. Daarna was het zo goed als bekeken met Groep I. Deelname aan de snelle groep werd zodanig klein dat er vanaf toen alleen nog als Groep II werd gereden. Oorzaak? Wie het weet mag het zeggen.

Op 22 april werd de traditionele, jaarlijkse Bergentocht gereden. De route was dit jaar iets aangepast bij Luttenberg. Op de heenweg hadden we fors de wind mee, maar dat betekende op de terugreis de wind fors tegen. De deelname was met 15 man wat minder dan de andere jaren, maar het was danook nog wat vroeg in het seizoen. Gevraagd werd daarom de tocht het volgend jaar, dit jaar dus, iet later te plannen.

Mei

Op 13 mei stonden er 10 man aan het vertrek voor een Rondje Lemmer. Bijzonder was dat we met 10 man vertrokken en met 12 man terugkwamen. Koos sloot namelijk aan bij de kruising met de Vaartweg zodat we vanaf daar met 11 man waren. Aangekomen bij Lemmer stond tot verrassing van de groep onze nestor Jan Kisteman ons op te wachten. Jan was wat eerder vertrokken om vanaf Lemmer, inmiddels goed warm gereden, de rit met ons te vervolgen. Zo kwamen we dus met 12 man terug.

Juni

Op 10 juni stond een Rondje Apeldoorn op het programma. Door diverse andere activiteiten (o.a. Sauerland, Limburg Mooiste, vakantie in Noorwegen en een fietstocht van Roermond naar de Middellandse Zee) deze keer slechts 4 man aan het vertrek. Desondanks werd het een mooie rit. Omdat er die dag weer een een stevige zuidwesten wind stond werd al voor Zwolle besloten de rit in omgekeerde richting te fietsen. De gebruikelijke koffiestop in Vierhouten werd daarom deze keer overgeslagen omdat men toen nog maar iets meer dan 40 km had afgelegd. Op weg van Uddel naar Apeldoorn kwam een fietser met het bekende oranje shirtje tegemoet fietsen: Jan Kisteman! Jan had het plan opgevat wat eerder (een minuut of 10) te starten met het idee dat hij wel ingelopen zou worden. Hij had er geen rekening mee gehouden dat de route “verkeerd om" gefietst zou worden.  Toch een prestatie van deze 70-plusser: zijn tellertje gaf op dat moment 63 aan en de onze 67 – chapeau!

Juli

In juli, de vakantiemaand, zijn er geen bijzondere ritten verreden.

Augustus

26 Augustus, een week later dan gepland, werd met 12 man het jaarlijkse Rondje Echtenerbrug  met de traditionele koffiestop bij Eetcafe Dikke Tût verreden. Zonnetje, weinig wind uit het oosten en een naar fijne waarden oplopende temperatuur, kortom ideaal fietsweer. Bij Eetcafe Dikke Tût arriverend, wie komt er naar buiten? Inderdaad, Jan Kisteman! Jan was rond half negen uit Hasselt vertrokken en was om op tijd in Echtenerbrug aan te komen aan de route in tegengestelde richting begonnen. Wij hadden er inmiddels 70 km op zitten en Jan 50. Konden we gezellig en gezamenlijk van onze koffie+ genieten. Na een half uurtje hebben we afscheid van Jan genomen die via een verkorte route terug naar Hasselt zou gaan.

September

Door het Euifeest en twee zaterdagen daarna met regen was het dat pas op 23 september weer in groepsverband gefietst werd en wel een Rondje Deventer. Het was die ochtend behoorlijk mistig en dat was er danook waarschijnlijk de oorzaak van dat slechts 7 man het vertrekpunt bij de Boni gevonden hebben. Bij Berkum sloot alsnog Koos aan bij de groep. Hij was wat laat in Hasselt en was in de achtervolging gegaan. Op de terugweg net voor Veessen een geheel nieuw fietspad opgegaan. In het kader van het project "Ruimte voor de rivier" is er een nieuwe dijk aangelegd en daarover loopt nu een zeer fraai fietspad.

En dan is het 30 september. Voor deze dag stond de officiële seizoensafsluitingsrit gepland. Buienrader beloofde een droge ochtend, maar op twee-derde van de rit bleek het tegenovergestelde weer eens waar. Nu had het de avond tevoren en 's nachts ook al behoorlijk geregend. Dat betekende natte wegen en dus opspattend buiswater. Daardoor wist je bij het begin van de rit al dat het na afloop fietsschoonmaken zou worden en dat het een BVD-rit zou worden. BVD, ook omdat de agrarische sector bezig is met de aardappel- en maisoogst en dit de nodige modder op de weg betekende. Bij de koffiestop bij De Bootsman deze keer geen Jan Kisteman die ons opwachtte want Jan fietste al mee vanaf het vertrek, maar Koos. Koos dacht dat we om 9 uur zouden vertrekken. Toen dat niet zo bleek te zijn is hij maar rechtstreeks vanaf de Boni naar De Bootsman gereden. Hij wilde de koffie en de heerlijke ‘punte’ niet mislopen. Tijdens de koffie werd ook de punaisekampioen 2017 bekendgemaakt. Boudewijn Zuidema was dit jaar de gelukkige winnaar van de felbegeerde Punaisetroffee.

Uiteraard zijn we na de officiële seizoensafsluitingsrit nog wel officieus doorgegaan met onze zaterdagse ritten.

Algemeen

Rest nog te melden dat ook de doordeweekse ritten op maandag- en woensdagavond de nodige belangstelling trokken. Ook dit jaar viel op dat hiervoor de belangstelling na de zomervakantieperiode terugloopt.

Ten slotte, de donderdagmiddagritten van de pensionada's mochten zich ook in een goede belangstelling verheugen.

Terugkijkend op het afgelopen seizoen mag de conclusie zijn dat het een mooi seizoen is geweest met fraaie ritten en dat alles in een sportieve en gezellige sfeer is verlopen.